7/5/2008 - Düşman (nefis) beden ülkesinde sürekli iktidarı ele geçirme mücadelesinde

Hamd alemlerin rabbine...

Salat ve selam Kainatın efendisine Onun âl ve ashabına...

değerli dost..
Sen de görüyorsun kki, günümüzün insanı günlük hadiseler arasında adeta kendini kaybetmekte, kendinden habersiz, iç alemine karşı duyarsız bir hayat tarzına kendini kaptırmış gidiyor...

"Nereye gidiyorsunuz?" ilahi fermanına karşı kulaklar tıkalı, ilahi gerçeklere karşı gözler perdeli, gönüller rahmani feyizlere karşı kapalı, rüyalar karışık, akıllar dağınık...

Düşman (nefis) beden ülkesinde sürekli iktidarı ele geçirme mücadelesinde. İradeler güçsüz, mukavemet gücünü kaybetmiş adeta!

İşte büyük ekseriyetle günümüz insanının yaşantısı bundan ibaret...

-Ben neyim?

-Niçin yaşıyorum?

-Bu hayat ırmağı nereye akıp gidiyor?

-Önümüzde ölüm iskelesi, mahşer durağı ve büyük bir hesap günü var... Defterlerin dağıtılması, amellerin tartılması, daha sonra sırattan geçiş. Ve nihayet ya cehenneme düşüş veya cennete varış... Evet, bütün bunlar önümüzde birer merhale, birer geçit olarak dururken biz sanki bu hayatta ebedi kalacakmışız gibi yaşıyor, yiyor, içiyor gülüyor ve eğleniyoruz...

Sanki yanıbaşımızda melekler yokmuş gibi gelişi güzel konuşuyor, sanki amellerimiz yazılmıyormuş gibi rasgele (çoğu zamanda yüz kızartıcı sözler işler ve) hareketlerde bulunuyoruz.

Halbuki önümüzde dehşetli bir hesap günü var.

İşte ilahi ferman "Sonra o gün, elbette (faydalandığınız bütün) nimetlerden sorguya çekileceksiniz."(Tekasür/8)

Evet sorguya çekileceğiz. Bunu her gün 24 saat içinde en az bir kaç dakika olsun düşünmemiz gerekmez mi?

Ya sonra hesapsız kasap durumuna düşersek; perki o zaman durum ne olacak?

Bu gün bunları düşünmeyecek de ne zaman düşüneceğiz?

Bu gün muhasebemizi yapmayacağız dane zaman yapacağız? yarın mı? hayır, hayır... Bugün... Dinle bak... Kainatın efendisi bizi nasıl ikaz ediyor:

"İşlerini sonraya bırakanlar helak olmuşlardır."

O halde aziz dostum, gel biraz olsun silkinelim, günde bir kaç defa iç alemimizi yoklayalım. Yolcu olduğumuzu asla unutmayalım. Yarın mahkeme-i kübrada (büyük ilahi mahkemede) güç şartlar altında hesaba çekilmeden evvel, akıllı davranıp da bugünden kendi nefsimizi ciddi olarak hesaba çekelim.

Haydi... Allah cümlemizin yar ve yardımcısı olsun...

Muhasebe; hesaplaşma, hesap görme, kişinin kendi kendini sorgulaması... Her gün, her saat, her an, iyi-kötü, yanlış doğru, günah-sevab vb... yapılan şeylerin gözden geçirilmesi, neticede yanlışların düzeltilmesi, diğer bir ifadeyle, kişinin kendini(nefsini) devamlı kontrol etmesidir.

a-Nefis muhasebesinin lüzumluluğu:

İnsan olarak yaratılıp bu aleme gönderilen herkesin mutlak manada aşıdığı sorumlulukları vardır. İnsanoğlu, taşıdığı sorumluluğun gereğini yerine getirip getirmediğini bizzat anlayabilmesi, onun şuur ve idrakine varabilmesi için, hiç şüphesiz kendi iç aleminde bir otokontrol sistemini tesis etmesi son derece önemli bir husustur. İşte tesisinde mutlak zorunluluklar bulunan bu otokontrol sisteminin bir diğer adı da (yukarıda belirtildiği gibi)"muhasebe" dir.

b-Nefis muhasebesinin önemi:

Bilindiği gibi ticaretle uğraşan insanlar "hesapsız kasap" durumuna düşmememeleri, iflasla karşı karşıya gelmemeleri için günlük, haftalık, aylık ve yıllık kar ve zarar hesaplarını yaparlar, mevcut durumlarını gözden geçirme ihtiyacını duyarlar.

Bizler de bu dünya ticarethanesinde ebedi ahreti kazanmak için nefsimizi sıkı bir kontrol ve disiplinli bir denetime tabi tutmalı, onun olumsuz arzu ve isteklerine asla fırsat vermemeliyiz.

Evet, sonsuz hayatta kazanma ya da kaybetme olayı, bizim tamamen dünyadaki tutum ve davranışlarımıza bağlı bulunduğu için, bu işte kar veya zarar etmek için öncelikle nefsin muhasebeye son derece ihtiyacı vardır. Aksi halde en ufak bir gaflet, ebedi hayatımızı kaybetmeye sebeb olabilir; bizi zarara ve hüsrana sürükleyebilir.